Բան ԺԵ

Սրտի խորքերից խոսք Աստուծո հետ
Ա
Արդ, նույն ցավագին հեծեծանքներով վշտահար սրտիս
Եվ բոլորովին տագնապած հոգուս տառապանքներով,
Այս անգամ դարձյա՛լ միևնույն ոճով դիմելով ես քեզ,
Ամենապարգև քո բարերարի գո՜ւթն եմ խնդրելու:
Պաղատում եմ իբրև մեռյալ՝ կենդանի անմահ Աստծուդ,
Փառքիդ հանդեպ իմ անարգությունը խոստովանելով,
Ինչպես և քո բարությունն իմ չարության դիմաց.
Որոնցով հաղթվեցի ինքս, քան թե բուժվեցի, Ամաչեցի, քան թե համարձակվեցի, Ուխտակորույսս ես և ավանդամոռաց:

Մայրենի լեզու-հաշվետվություն

Սեպտեմբեր ամսին ես ներկայացրել եմ «իմ ճանփորդական ամառը» և «Իմ ընթերցողական ամառը» շարադրություննեը։ Սովորել եմ Վիլյամ Սարոյանի «Վիրավոր առյուծն ու կրիան», «Նապաստակն ու առյուծը» առակները։ Սովորել եմ «Թե ինչ է լինում, երբ փորձում են գոհացնել որոշ մարդկանց», «Հյուսնի պատմությունը», «Սրամիտ երիտասարդը» պատմություննեը։Հորինել եմ փոքրիկ առակներ՝ «Հպարտ թագավորը»  և «Խորթ քույրը»։Սովորել եմ «Առաջին օրը դպրոցում»,  «Ես», «ծիրանի ծառի» պատմությունները։ Կարդացել եմ «Իսահակյանի հուշերը։Նվիրվասծ Կեմիտասի  անմահ հիշատակին»։ Սովորել եմ «Աշուն», «Աշնան օր» բանաստեղծությունները, գրել եմ հորինուկ «Երաժշտությունները իմ կյանքում» թեմայով։

Իսահակյանի հուշերը: Կոմիտասի անմահ հիշատակին

Կոմիտասը ինձ ժամանակակից մարդ էր. «Եղբայր Սողոմոնը», ինչպես կոչում էինք նրան Գևորգյան ճեմարանում. տարիներ ապրել ենք նույն հարկի տակ, խոսել, կատակել: Ճամփորդել ենք միասին հայ գյուղերն ու ուխտատեղիները (Սևան, Հառիճ), ուրնա երգեր էր հավաքում: Եղել ենք միասին Եվրոպայում, Ստամբուլում. բայց այս ամենը թվում է ինձ ո՛չ իրական: Կոմիտասը ինձ համար հիմա լեգենդ է, հեռավոր առասպել, և նրա կյանքն ու փառապանծ գործը մի չքնաղ հրաշապատում:
———
Կոմիտասը մեր ժողովրդի հպարտությունն է. նրա գործը՝ մեր ազգային անսպառ հարստությունը:

Ինչո՞վ է արժանացել նա մեր ժողովրդի այս բարձր գնահատանքին: Նա ո՛չ օպերաներ է գրել, ո՛չ օրատորիաներ, թերևս մի քանի արիաներ կամ ռոմանսներ միայն: Բայց ավելի մեծ գործ է կատարել, քան այդ բոլորը: Նա հայտնագործել է մեր ազգային երգը, հայկական երաժշտությունը, ազգային մելոսը՝ ինքնուրույն, ինքնատիպ և անաղարտ: Նա հիմն է դրել ազգային երաժշտական կուլտուրայի:
Մարդիկ կային, հայեր և օտարներ, որոնք պնդում էին, թե հայ ժողովուրդը ազգային երաժշտություն չունի, թե նրա երգը նմանողություն է եվրոպականին, թրքականին, քրդականին…

Կոմիտասը անխոջ աշխատասիրությամբ, իր հանճարի ուժով, իր զարմանալի ինտուիցիայի շնորհիվ, նաև իր տեսական լուրջ պատրաստությամբ ապացուցեց հակառակը, ապացուցեց հայ երաժշտության ինքնուրույն գոյությունը՝ բխած հայ ժողովրդի հոգուց և դարերի միջով մեզ հասած: Նա դիմեց հայ երգի ակունքին՝ հայ շինականի, գեղջուկի, աշխատավորի երգին: Արարատյան դաշտի, Շիրակի, Վանի, Մուշի ժողովրդական երգերին: Նա ուզեց հայկական երկրի բնության մեջ, հայ գեղջուկի շրթունքներից լսել հայ եղանակներն ու երգի խոսքերը:

Նա խառնվեց այդ երգերը ստեղծող ժողովրդի հետ, ներձուլվեց նրա հետ. ներապրեց նրա երգերը և սրտով հասկացավ, որ հայ երգի ոճը թաքնված է ժողովրդի այդ երգերի մեջ, միայն պետք է մաքրել այդ երգերը օտարամուտ ժանգից ու անտեղի զարդերից, որոնք աղարտել էին հայ երգը: Եվ ցույց տվեց աշխարհին մեր ազգային երգը՝ մաքրած, ինքնուրույն և անաղարտ:Read more: Իսահակյանի հուշերը: Կոմիտասի անմահ հիշատակին

Մաթեմատիկա

83․ Դիր փակագիծա այնպես, որ հավասարությունը դառնա ճշմարիտ։

ա)(610+300)-(120-20)=810                 610-(300-100):20=600

1)610+300=910                                   1)300-100=200

2)120-20=100                                      2)200:20=10

3)910-100=810                                    3)610-10=600

 

բ)600-(600-500)x5=100                       600-(300-500:5)=400

1)600-500=100                                 1)500:5=100

2)100×5=500                                     2)300-100=200

3)600-500=100                                  3)600-200=400

 

83.Արտահայտի՛ր

Գրամներով

5կգ=5000

7կգ 250գ=7250գ

5գ=5գ

5ց 12կգ 60գ=1265

Ցենտներով

5տ=50ց

12տ 7ց=127ց

Կլոգրամնորով

12տ=12000կգ

22տ 5ց=22500կգ

25տ 7կգ=25007կգ

4տ 5ց 62կգ=4562կգ

Աշուն

Ծառեր, թփեր լեցուն միրգ,
Մառան տարան գիրկ ու գիրկ,
Աշուն սնավ։

Տարափ ու բուք փչելով,
Վայուն–մայուն ճչելով՝
Աշուն ծնավ։

Սաղարթ–սաղարթ սարսելով,
Ոսկի տերև դարսելով
Աշուն քնավ։

Առաջադրանքներ

1. Կարդա՛ բանաստեղծությունը՝ առանձնացնելով անծանոթ բառերը:

Լեցուն, սնավ, տարափ, սարսելով, դարսելով։

2. Բացատրի՛ր բառերը

ծնավ-ծնեց

սնավ-սնուցեծ

քնավ-քնեց

3.Նկարի՛ր քեզ դուր եկած հատվածը։

4․ Բացատրի՛ր ոսկի տերև բառակապակցությունը և գործածի՛ր նախադասության մեջ։

Դեղին տերև

Աշնանը տրևները դեղնում են։

5. Կադա՛ ընդգծված բառերը և փորձի՛ր բառազույգեր կազմել։

Օրինակ՝ սարսել-դարսել

միրգ-գիրկ

սնավ-քնավ-ծնավ

փճելով-ճչելով-դարսելով

6. Բանաստեղծության պատկերներին համապատասխան ֆոտոշարք պատրաստի՛ր։

Տե՛ս օրինակը

Ներկայացնում է Դավիթ Հարությունյանը

6. Ձայնագրիր բանաստեղծության ընթերցումդ, ֆոտոշարքի կամ նկարաշարի համադրությամբ տեսանյութ պատրաստի՛ր:

Մաթեմատիկա

81․ Հաշվի՛ր 

ա)2324×72=167328                   բ)8452×62=624024                   գ )2500×260=620000 

 6540×840=5493600                     1180×340=401200                   1200×320=38400 

 

  1. Հաշվիր արտահայտության արժեքը, եթե a 3400

ա)2458x(a-3339)=149938                       1647x(a-3400)=0 

1)3400-3339=61                                         1)3400-3400=0  

2)2458×61=149938                                    2)1647×0=0 

                                                 բ) 

5642x(a-3352)=270816                            9999:(a-3399)=9998                     

1)3400-3352=48                                        1)3400=3399=1 

2)5642×48=270816                                   2)9999-1=9998 

Երաժշտությունը իմ կյանքում

Ես շատ եմ սիրում երաժշտություն։ Սիրում եմ երգել, պարել և նվագել։Երաժշտությունը շատ մեծ դեր ունի մարդու կյանքում։Կան տարբեր երաժշտություններ՝ դասական, ռոք, էստրադային և այլն։ Ես սիրում եմ լսել դասական երաժշտություն։ Սիրում եմ մեր Հայկական երաժշտության տակ երգել և պարել։ Սիրում եմ Հայրենասիրական երգեր լսել։ Լսելով Հայկական հարյրենասիրական երգերը ես ինձ լիարժեք Հայ եմ զգում։

ԱՇՈՒՆ ՕՐ

Սևուկ ամպեր վար եկան
Օրան, օրան,
Սարի վրա շար եկան։
Ծագեց առավոտ
Պաղեց, սառավ օդ։

Գոռաց երկինք, բուք արավ,
Հևաց, հևաց.
Ծերուկ երկիր սուգ արավ։
Ճաքեց հեռուն ամպ,
Երկիր դողաց-բա՛մբ։

Բողբոջ արև շող կապեց,
Դողաց, սողաց,
Արյուն-ամպից քող կապեց։
Վառեց լեռան լանջ,
Լեռան ցավատանջ։

Տեղաց անձրև մաղ տալով,
Մարմանդ-մարմանդ,
Հոգնած տերև շաղ տալով։

Read more: ԱՇՈՒՆ ՕՐ

Առասպել Հայոց լեռների մասին

Ասում են` Հայոց լեռները վաղ  ժամանակներում հաղթանդամ ու հսկա եղբայրներ են եղել: Հսկա եղբայրներն ունեցել են մի անխախտ սովորություն: Ամեն առավոտ, հեն որ զարթնում էին քնից, նախ կապում էին իրենց գոտիները, հետո դրանք ձգում էին: Դրանից հետո միայն նրանք ողջագուրվում էին, բարևում ու ողջունում իրար և բարի օր մաղթում իրար:

Եվ այսպես, նրանք ապրում էին իրենց սովորույթով. գոհ էին իրարից, երջանիկ էին ու համերաշխ:

Բայց անցնում են դարեր: Նրանք ծերանում են, էլ չեն կարողանում վաղ վեր կենալ: Օրերից մի օր էլ, ուշ արթնանալով, նրանք մոռանում են կապել իրենց գոտիները և հակառակ իրենց սովորության` իրար բարևում են` առանց գոտիները կապելու:

Աստված մտածում է, որ ավելի լավ կլինի, որ նրանք քարանան և անշարժ լեռներ դառնան… չէ՞ որ եղբայրներն արդեն ծուլանում էին և չէին ուզում ավելորդ շարժումներ անել: Ծերացած եղբայրներին Աստված քարացնում, լեռներ է դարձնում` նրանց հանձնարարելով փակել և դժվարացնել դեպի Հայոց երկիր եկող ոսոխների ճանապարհը:

Եղբայրները լեռներ են դառնում, նրանց զմրուխտե գոտիները` կանաչ դաշտեր, իսկ արցունքներն էլ` սառնորակ ու անմահական ջրերով աղբյուրներ: Դա պատիժ չէր, այլ պատիվ էր եղբայրների համար:

Հարի, հարի, խնոցի

Հարի, հարի, խնոցի,
Մեջդ բարի, խնոցի,
Ունկդ բարակ, խնոցի,
Մեջդ կարագ, խնոցի:

Փլավ կեփեմ՝ եղ չըկա,
Փեսեն էկավ՝ տեղ չկա,
Հարի, հարի, խնոցի,
Մեջդ բարի, խնոցի: